Nieskończona historia

„MAGDA:
Po przebudzeniu, od razu po przebudzeniu, idę siku.
Nie zapalam światła, żeby oswoić się z oczami.
Ostrożnie idę, nie chcę się poślizgnąć.
[…]
Mieszkanie jest puste.
Za oknem jedzie auto.
Z wywietrznika ptasie świergolenie.
Po omacku włączam program trzeci.
Idę do kuchni, włączam czajnik.
Wyciągam z lodówki margarynę, pomidora, kiełbasę.
Włączam światło, kroję chleb.
Najdłużej.
Najdłużej jak to możliwe nie puszczam potoku myśli.
Otwieram szufladę, wyciągam nóż, smaruje chleb, wkładam do kubka torebkę z herbatą, czekam na wodę, zalewam herbatę.
Skupiam się, więc nie myślę.
Więc jeszcze udaje mi się bez myślenia.”